Iliad Book 2

Ἄλλοιμένῥαθεοί τεκαὶἀνέρεςἱπποκορυσταὶ

εὗδονπαννύχιοι, Δίαδ’οὐκἔχε νήδυμοςὕπνος,

ἀλλ’ὅγεμερμήριζε κατὰφρέναὡς Ἀχιλῆα

τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲπολέαςἐπὶ νηυσὶνἈχαιῶν.

Ἥδεδέοἱκατὰθυμὸνἀρίστη φαίνετο βουλή,

πέμψαιἐπ’Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλονὄνειρον·

καίμινφωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

βάσκ’ἴθι οὖλεὄνειρε θοὰςἐπὶ νῆαςἈχαιῶν·

ἐλθὼνἐς κλισίην ἈγαμέμνονοςἈτρεΐδαο

πάνταμάλ’ἀτρεκέως ἀγορευέμενὡςἐπιτέλλω·

θωρῆξαί ἑκέλευε κάρηκομόωνταςἈχαιοὺς

πανσυδίῃ· νῦνγάρκενἕλοι πόλινεὐρυάγυιαν

Τρώων·οὐγὰρἔτ’ἀμφὶςὈλύμπια δώματ’ἔχοντες

ἀθάνατοι φράζονται·ἐπέγναμψεν γὰρἅπαντας

Ἥρηλισσομένη, Τρώεσσι δὲκήδε’ἐφῆπται.

Ὣςφάτο,βῆδ’ἄρ’ὄνειροςἐπεὶ τὸνμῦθονἄκουσε·

καρπαλίμως δ’ἵκανε θοὰςἐπὶ νῆαςἈχαιῶν,

βῆδ’ἄρ’ἐπ’Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·τὸνδὲκίχανεν

εὕδοντ’ἐνκλισίῃ, περὶδ’ἀμβρόσιος κέχυθ’ὕπνος.

Στῆδ’ἄρ’ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷιἐοικώς

Νέστορι,τόνῥαμάλιστα γερόντων τῖ’Ἀγαμέμνων·

τῷμινἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖοςὄνειρος·

εὕδειςἈτρέος υἱὲδαΐφρονοςἱπποδάμοιο·

οὐχρὴπαννύχιον εὕδεινβουληφόρονἄνδρα

ᾧλαοί τ’ἐπιτετράφαται καὶτόσσαμέμηλε·

νῦνδ’ἐμέθεν ξύνεςὦκα· Διὸςδέτοιἄγγελόςεἰμι,

ὃςσεῦἄνευθενἐὼν μέγακήδεταιἠδ’ἐλεαίρει.

Θωρῆξαί σεκέλευσε κάρηκομόωνταςἈχαιοὺς

πανσυδίῃ· νῦνγάρκενἕλοιςπόλινεὐρυάγυιαν

Τρώων·οὐγὰρἔτ’ἀμφὶςὈλύμπια δώματ’ἔχοντες

ἀθάνατοι φράζονται·ἐπέγναμψεν γὰρἅπαντας

Ἥρηλισσομένη, Τρώεσσι δὲκήδε’ἐφῆπται

ἐκΔιός·ἀλλὰ σὺσῇσινἔχε φρεσί,μηδέ σελήθη

αἱρείτω εὖτ’ἄνσεμελίφρων ὕπνοςἀνήῃ.

Ὣςἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο,τὸνδὲλίπ’αὐτοῦ

τὰφρονέοντ’ἀνὰ θυμὸνἅῥ’οὐτελέεσθαιἔμελλον·

φῆγὰρὅγ’αἱρήσειν Πριάμου πόλινἤματι κείνῳ

νήπιος,οὐδὲ τὰᾔδη ἅῥαΖεὺςμήδετο ἔργα·

θήσεινγὰρἔτ’ἔμελλενἐπ’ἄλγεά τεστοναχάς τε

ΤρωσίτεκαὶΔαναοῖσι διὰκρατερὰς ὑσμίνας.

Ἔγρετο δ’ἐξὕπνου,θείη δέμινἀμφέχυτ’ὀμφή·

ἕζετο δ’ὀρθωθείς,μαλακὸν δ’ἔνδυνε χιτῶνα

καλὸννηγάτεον, περὶδὲ μέγαβάλλετο φᾶρος·

ποσσὶδ’ὑπὸλιπαροῖσινἐδήσατο καλὰπέδιλα,

ἀμφὶδ’ἄρ’ὤμοισιν βάλετο ξίφοςἀργυρόηλον·

εἵλετο δὲσκῆπτρονπατρώϊον ἄφθιτοναἰεὶ

σὺντῷἔβη κατὰνῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

ἠὼςμένῥαθεὰ προσεβήσετο μακρὸνὌλυμπον

Ζηνὶφόως ἐρέουσα καὶἄλλοιςἀθανάτοισιν·

αὐτὰρὃκηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε

κηρύσσεινἀγορὴν δὲκάρη κομόωνταςἈχαιούς·

οἳμὲνἐκήρυσσον,τοὶδ’ἠγείροντο μάλ’ὦκα·

βουλὴνδὲ πρῶτονμεγαθύμων ἷζεγερόντων

Νεστορέῃ παρὰνηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

τοὺςὅγεσυγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν·

κλῦτεφίλοι·θεῖός μοιἐνύπνιον ἦλθενὄνειρος

ἀμβροσίην διὰνύκτα·μάλιστα δὲΝέστορι δίῳ

εἶδόςτε μέγεθός τεφυήν τ’ἄγχιστα ἐῴκει·

στῆδ’ἄρ’ὑπὲρ κεφαλῆς καίμεπρὸςμῦθονἔειπεν·

εὕδειςἈτρέος υἱὲδαΐφρονοςἱπποδάμοιο·

οὐχρὴπαννύχιον εὕδεινβουληφόρονἄνδρα,

ᾧλαοί τ’ἐπιτετράφαται καὶτόσσαμέμηλε·

νῦνδ’ἐμέθεν ξύνεςὦκα· Διὸςδέτοιἄγγελόςεἰμι,

ὃςσεῦἄνευθενἐὼν μέγακήδεταιἠδ’ἐλεαίρει·

θωρῆξαί σεκέλευσε κάρηκομόωνταςἈχαιοὺς

πανσυδίῃ· νῦνγάρκενἕλοιςπόλινεὐρυάγυιαν

Τρώων·οὐγὰρἔτ’ἀμφὶςὈλύμπια δώματ’ἔχοντες

ἀθάνατοι φράζονται·ἐπέγναμψεν γὰρἅπαντας

Ἥρηλισσομένη, Τρώεσσι δὲκήδε’ἐφῆπται

ἐκΔιός·ἀλλὰ σὺσῇσινἔχε φρεσίν·ὣςὃ μὲνεἰπὼν

ᾤχετ’ἀποπτάμενος,ἐμὲ δὲγλυκὺςὕπνοςἀνῆκεν.

Ἀλλ’ἄγετ’αἴκένπωςθωρήξομενυἷας Ἀχαιῶν·

πρῶταδ’ἐγὼνἔπεσιν πειρήσομαι,ἣθέμιςἐστί,

καὶφεύγεινσὺννηυσὶπολυκλήϊσι κελεύσω·

ὑμεῖςδ’ἄλλοθενἄλλοςἐρητύειν ἐπέεσσιν.

Ἤτοιὅγ’ὣςεἰπὼν κατ’ἄρ’ἕζετο,τοῖσιδ’ἀνέστη

Νέστωρ,ὅςῥαΠύλοιο ἄναξἦν ἠμαθόεντος,

ὅσφινἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶμετέειπεν·

ὦφίλοιἈργείων ἡγήτορεςἠδὲ μέδοντες

εἰμέντιςτὸνὄνειρονἈχαιῶν ἄλλοςἔνισπε

ψεῦδόςκενφαῖμενκαὶνοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

νῦνδ’ἴδενὃςμέγ’ἄριστοςἈχαιῶν εὔχεταιεἶναι·

ἀλλ’ἄγετ’αἴκένπωςθωρήξομενυἷας Ἀχαιῶν.

Ὣςἄρα φωνήσας βουλῆςἐξῆρχε νέεσθαι,

οἳδ’ἐπανέστησαν πείθοντό τεποιμένι λαῶν

σκηπτοῦχοι βασιλῆες· ἐπεσσεύοντο δὲλαοί.

Ἠΰτε ἔθνεα εἶσιμελισσάων ἁδινάων

πέτρηςἐκ γλαφυρῆς αἰεὶνέονἐρχομενάων,

βοτρυδὸν δὲπέτονταιἐπ’ἄνθεσινεἰαρινοῖσιν·

αἳμέντ’ἔνθαἅλις πεποτήαται,αἳδέτεἔνθα·

ὣςτῶνἔθνεα πολλὰνεῶν ἄποκαὶκλισιάων

ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο

ἰλαδὸνεἰςἀγορήν·μετὰδέ σφισινὄσσα δεδήει

ὀτρύνουσ’ἰέναι Διὸςἄγγελος·οἳδ’ἀγέροντο.

Τετρήχει δ’ἀγορή, ὑπὸδὲ στεναχίζετο γαῖα

λαῶνἱζόντων,ὅμαδος δ’ἦν·ἐννέα δέσφεας

κήρυκες βοόωντεςἐρήτυον,εἴποτ’ἀϋτῆς

σχοίατ’,ἀκούσειαν δὲδιοτρεφέων βασιλήων.

Σπουδῇδ’ἕζετο λαός,ἐρήτυθεν δὲκαθ’ἕδρας

παυσάμενοι κλαγγῆς·ἀνὰ δὲκρείωνἈγαμέμνων

ἔστησκῆπτρονἔχων τὸμὲνἭφαιστοςκάμετεύχων.

Ἥφαιστοςμὲνδῶκε ΔιὶΚρονίωνι ἄνακτι,

αὐτὰρἄρα Ζεὺςδῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

Ἑρμείας δὲἄναξ δῶκενΠέλοπι πληξίππῳ,

αὐτὰρὃαὖτε Πέλοψδῶκ’Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν,

Ἀτρεὺςδὲθνῄσκωνἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ,

αὐτὰρὃαὖτε Θυέστ’Ἀγαμέμνονι λεῖπεφορῆναι,

πολλῇσιν νήσοισι καὶἌργεϊ παντὶἀνάσσειν.

Τῷὅγ’ἐρεισάμενος ἔπε’Ἀργείοισι μετηύδα·

ὦφίλοιἥρωες Δαναοὶ θεράποντεςἌρηος

Ζεύςμεμέγα Κρονίδης ἄτῃἐνέδησε βαρείῃ,

σχέτλιος,ὃςπρὶνμένμοιὑπέσχετο καὶκατένευσεν

Ἴλιον ἐκπέρσαντ’εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,

νῦνδὲκακὴνἀπάτην βουλεύσατο,καίμεκελεύει

δυσκλέα Ἄργοςἱκέσθαι,ἐπεὶ πολὺνὤλεσα λαόν.

Οὕτωπου Διὶμέλλειὑπερμενέϊ φίλονεἶναι,

ὃςδὴπολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα

ἠδ’ἔτι καὶλύσει·τοῦγὰρκράτοςἐστὶ μέγιστον.

Αἰσχρὸνγὰρτόδεγ’ἐστὶκαὶἐσσομένοισι πυθέσθαι

μὰψοὕτω τοιόνδε τοσόνδε τελαὸν Ἀχαιῶν

ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲμάχεσθαι

ἀνδράσι παυροτέροισι,τέλοςδ’οὔπώτιπέφανται·

εἴπεργάρκ’ἐθέλοιμενἈχαιοί τεΤρῶές τε

ὅρκια πιστὰταμόντεςἀριθμηθήμεναιἄμφω,

Τρῶαςμὲνλέξασθαιἐφέστιοι ὅσσοιἔασιν,

ἡμεῖςδ’ἐςδεκάδας διακοσμηθεῖμενἈχαιοί,

Τρώωνδ’ἄνδραἕκαστοιἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν,

πολλαίκενδεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

Τόσσονἐγώ φημιπλέαςἔμμεναιυἷας Ἀχαιῶν

Τρώων,οἳναίουσι κατὰπτόλιν·ἀλλ’ἐπίκουροι

πολλέωνἐκπολίων ἐγχέσπαλοιἄνδρεςἔασιν,

οἵμεμέγα πλάζουσι καὶοὐκεἰῶσ’ ἐθέλοντα

Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖναιόμενον πτολίεθρον.

Ἐννέα δὴβεβάασι Διὸςμεγάλου ἐνιαυτοί,

καὶδὴδοῦρασέσηπε νεῶνκαὶσπάρταλέλυνται·

αἳδέπουἡμέτεραί τ’ἄλοχοι καὶνήπια τέκνα

εἵατ’ἐνὶ μεγάροιςποτιδέγμεναι·ἄμμι δὲἔργον

αὔτωςἀκράαντονοὗεἵνεκα δεῦρ’ἱκόμεσθα.

Ἀλλ’ἄγεθ’ὡςἂνἐγὼ εἴπωπειθώμεθα πάντες·

φεύγωμεν σὺννηυσὶφίληνἐς πατρίδα γαῖαν·

οὐγὰρἔτι Τροίηναἱρήσομενεὐρυάγυιαν.

Ὣςφάτο,τοῖσιδὲθυμὸνἐνὶ στήθεσσινὄρινε

πᾶσιμετὰ πληθὺνὅσοιοὐβουλῆςἐπάκουσαν·

κινήθη δ’ἀγορὴ φὴκύματα μακρὰθαλάσσης

πόντουἸκαρίοιο, τὰμέντ’ΕὖρόςτεΝότοςτε

ὤρορ’ἐπαΐξας πατρὸςΔιὸςἐκνεφελάων.

Ὡςδ’ὅτεκινήσῃ Ζέφυρος βαθὺλήϊον ἐλθὼν

λάβροςἐπαιγίζων, ἐπίτ’ἠμύει ἀσταχύεσσιν,

ὣςτῶνπᾶσ’ἀγορὴ κινήθη· τοὶδ’ἀλαλητῷ

νῆαςἔπ’ἐσσεύοντο,ποδῶνδ’ὑπένερθε κονίη

ἵστατ’ἀειρομένη· τοὶδ’ἀλλήλοισι κέλευον

ἅπτεσθαι νηῶνἠδ’ἑλκέμενεἰςἅλα δῖαν,

οὐρούςτ’ἐξεκάθαιρον·ἀϋτὴ δ’οὐρανὸνἷκεν

οἴκαδε ἱεμένων·ὑπὸ δ’ᾕρεον ἕρματα νηῶν.

ἜνθάκενἈργείοισινὑπέρμορα νόστοςἐτύχθη

εἰμὴἈθηναίην Ἥρηπρὸςμῦθονἔειπεν·

ὢπόποιαἰγιόχοιο ΔιὸςτέκοςἈτρυτώνη,

οὕτωδὴ οἶκονδὲφίληνἐς πατρίδα γαῖαν

Ἀργεῖοι φεύξονταιἐπ’εὐρέα νῶταθαλάσσης,

κὰδδέκενεὐχωλὴν Πριάμῳ καὶΤρωσὶλίποιεν

Ἀργείην Ἑλένην,ἧςεἵνεκα πολλοὶἈχαιῶν

ἐνΤροίῃ ἀπόλοντο φίληςἀπὸ πατρίδοςαἴης·

ἀλλ’ἴθι νῦνκατὰλαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

σοῖςἀγανοῖςἐπέεσσινἐρήτυε φῶταἕκαστον,

μηδὲἔα νῆαςἅλα δ’ἑλκέμενἀμφιελίσσας.

Ὣςἔφατ’,οὐδ’ἀπίθησε θεὰγλαυκῶπις Ἀθήνη,

βῆδὲκατ’Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

καρπαλίμως δ’ἵκανε θοὰςἐπὶ νῆαςἈχαιῶν.

Εὗρενἔπειτ’Ὀδυσῆα Διὶμῆτιν ἀτάλαντον

ἑσταότ’·οὐδ’ὅγενηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης

ἅπτετ’,ἐπεί μινἄχος κραδίην καὶθυμὸνἵκανεν·

ἀγχοῦδ’ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν’Ὀδυσσεῦ,

οὕτωδὴ οἶκονδὲφίληνἐς πατρίδα γαῖαν

φεύξεσθ’ἐννήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες,

κὰδδέκενεὐχωλὴν Πριάμῳ καὶΤρωσὶλίποιτε

Ἀργείην Ἑλένην,ἧςεἵνεκα πολλοὶἈχαιῶν

ἐνΤροίῃ ἀπόλοντο φίληςἀπὸ πατρίδοςαἴης;

ἀλλ’ἴθι νῦνκατὰλαὸν Ἀχαιῶν, μηδ’ἔτ’ἐρώει,

σοῖςδ’ἀγανοῖςἐπέεσσινἐρήτυε φῶταἕκαστον,

μηδὲἔα νῆαςἅλα δ’ἑλκέμενἀμφιελίσσας.

Ὣςφάθ’,ὃδὲ ξυνέηκε θεᾶςὄπα φωνησάσης,

βῆδὲθέειν,ἀπὸ δὲχλαῖνανβάλε·τὴνδὲκόμισσε

κῆρυξΕὐρυβάτης Ἰθακήσιος ὅςοἱὀπήδει·

αὐτὸςδ’Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονοςἀντίος ἐλθὼν

δέξατό οἱσκῆπτρονπατρώϊον ἄφθιτοναἰεί·

σὺντῷἔβη κατὰνῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

Ὅντιναμὲνβασιλῆα καὶἔξοχονἄνδρακιχείη

τὸνδ’ἀγανοῖςἐπέεσσινἐρητύσασκε παραστάς·

δαιμόνι’οὔσεἔοικε κακὸνὣς δειδίσσεσθαι,

ἀλλ’αὐτός τεκάθησο καὶἄλλουςἵδρυε λαούς·

οὐγάρπωσάφαοἶσθ’οἷος νόοςἈτρεΐωνος·

νῦνμὲνπειρᾶται, τάχαδ’ἴψεταιυἷας Ἀχαιῶν.

Ἐνβουλῇ δ’οὐπάντεςἀκούσαμενοἷον ἔειπε.

μήτιχολωσάμενος ῥέξῃκακὸνυἷας Ἀχαιῶν·

θυμὸςδὲ μέγαςἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων,

τιμὴδ’ἐκΔιόςἐστι,φιλεῖδέἑμητίετα Ζεύς.

Ὃνδ’αὖδήμου τ’ἄνδραἴδοι βοόωντά τ’ἐφεύροι,

τὸνσκήπτρῳἐλάσασκενὁμοκλήσασκέ τεμύθῳ·

δαιμόνι’ἀτρέμαςἧσο καὶἄλλων μῦθονἄκουε,

οἳσέο φέρτεροίεἰσι,σὺδ’ἀπτόλεμος καὶἄναλκις

οὔτέποτ’ἐνπολέμῳ ἐναρίθμιος οὔτ’ἐνὶ βουλῇ·

οὐμένπωςπάντεςβασιλεύσομενἐνθάδ’Ἀχαιοί·

οὐκἀγαθὸν πολυκοιρανίη· εἷςκοίρανοςἔστω,

εἷςβασιλεύς,ᾧδῶκε Κρόνουπάϊςἀγκυλομήτεω

σκῆπτρόντ’ἠδὲθέμιστας,ἵνά σφισιβουλεύῃσι.

Ὣςὅγεκοιρανέων δίεπε στρατόν·οἳδ’ἀγορὴν δὲ

αὖτιςἐπεσσεύοντο νεῶνἄπο καὶκλισιάων

ἠχῇ,ὡς ὅτεκῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης

αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται,σμαραγεῖ δέτεπόντος.

Ἄλλοιμένῥ’ἕζοντο,ἐρήτυθεν δὲκαθ’ἕδρας·

Θερσίτης δ’ἔτιμοῦνοςἀμετροεπὴς ἐκολῴα,

ὃςἔπεα φρεσὶνᾗσιν ἄκοσμά τεπολλάτεᾔδη

μάψ,ἀτὰροὐκατὰκόσμον,ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν,

ἀλλ’ὅτιοἱεἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν

ἔμμεναι·αἴσχιστος δὲἀνὴρ ὑπὸἼλιον ἦλθε·

φολκὸςἔην, χωλὸςδ’ἕτερον πόδα·τὼδέοἱὤμω

κυρτὼἐπὶ στῆθοςσυνοχωκότε·αὐτὰρὕπερθε

φοξὸςἔην κεφαλήν,ψεδνὴ δ’ἐπενήνοθε λάχνη.

Ἔχθιστος δ’Ἀχιλῆϊ μάλιστ’ἦνἠδ’Ὀδυσῆϊ·

τὼγὰρνεικείεσκε·τότ’αὖτ’Ἀγαμέμνονι δίῳ

ὀξέα κεκλήγων λέγ’ὀνείδεα· τῷδ’ἄρ’Ἀχαιοὶ

ἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τ’ἐνὶθυμῷ.

Αὐτὰρὃμακρὰβοῶν Ἀγαμέμνονα νείκεε μύθῳ·

Ἀτρεΐδη τέοδ’αὖτ’ ἐπιμέμφεαι ἠδὲχατίζεις;

πλεῖαίτοιχαλκοῦκλισίαι, πολλαὶδὲγυναῖκες

εἰσὶνἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι,ἅςτοιἈχαιοὶ

πρωτίστῳ δίδομεν εὖτ’ἂνπτολίεθρονἕλωμεν.

Ἦἔτι καὶχρυσοῦἐπιδεύεαι,ὅνκέτιςοἴσει

Τρώωνἱπποδάμων ἐξἸλίου υἷοςἄποινα,

ὅνκενἐγὼ δήσαςἀγάγω ἢἄλλοςἈχαιῶν,

ἠὲγυναῖκα νέην,ἵνα μίσγεαι ἐνφιλότητι,

ἥντ’αὐτὸςἀπονόσφι κατίσχεαι;οὐμὲνἔοικεν

ἀρχὸνἐόντα κακῶνἐπιβασκέμενυἷας Ἀχαιῶν.

Ὦπέπονες κάκ’ἐλέγχε’Ἀχαιΐδεςοὐκέτ’Ἀχαιοὶ

οἴκαδέ περσὺννηυσὶνεώμεθα,τόνδεδ’ἐῶμεν

αὐτοῦἐνὶ Τροίῃγέραπεσσέμεν,ὄφρα ἴδηται

ἤῥάτίοἱχἠμεῖςπροσαμύνομενἦε καὶοὐκί·

ὃςκαὶνῦνἈχιλῆα ἕομέγ’ἀμείνονα φῶτα

ἠτίμησεν·ἑλὼν γὰρἔχει γέραςαὐτὸςἀπούρας.

Ἀλλὰμάλ’οὐκἈχιλῆϊ χόλοςφρεσίν,ἀλλὰ μεθήμων·

ἦγὰρἂνἈτρεΐδη νῦνὕστατα λωβήσαιο·

ὣςφάτονεικείων Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν,

Θερσίτης· τῷδ’ὦκαπαρίστατο δῖοςὈδυσσεύς,

καίμινὑπόδρα ἰδὼνχαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

Θερσῖτ’ἀκριτόμυθε, λιγύςπερἐὼν ἀγορητής,

ἴσχεο, μηδ’ἔθελ’οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

οὐγὰρἐγὼ σέοφημὶ χερειότερον βροτὸνἄλλον

ἔμμεναι,ὅσσοιἅμ’Ἀτρεΐδῃς ὑπὸἼλιον ἦλθον.

Τὼοὐκἂνβασιλῆας ἀνὰστόμ’ἔχων ἀγορεύοις,

καίσφινὀνείδεά τεπροφέροις,νόστόντεφυλάσσοις.

Οὐδέτίπωσάφαἴδμενὅπως ἔσταιτάδεἔργα,

ἢεὖἦε κακῶςνοστήσομενυἷες Ἀχαιῶν.

ΤὼνῦνἈτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν

ἧσαιὀνειδίζων, ὅτιοἱ μάλαπολλὰδιδοῦσιν

ἥρωες Δαναοί· σὺδὲκερτομέων ἀγορεύεις.

Ἀλλ’ἔκτοιἐρέω, τὸδὲκαὶτετελεσμένονἔσται·

εἴκ’ἔτισ’ἀφραίνοντα κιχήσομαιὥςνύπερὧδε,

μηκέτ’ἔπειτ’Ὀδυσῆϊ κάρηὤμοισινἐπείη,

μηδ’ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρκεκλημένοςεἴην,

εἰμὴἐγώ σελαβὼνἀπὸ μὲνφίλαεἵματα δύσω,

χλαῖνάντ’ἠδὲχιτῶνα, τάτ’αἰδῶἀμφικαλύπτει,

αὐτὸνδὲ κλαίοντα θοὰςἐπὶ νῆαςἀφήσω

πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

Ὣςἄρ’ἔφη, σκήπτρῳδὲ μετάφρενονἠδὲ καὶὤμω

πλῆξεν·ὃδ’ἰδνώθη, θαλερὸν δέοἱἔκπεσε δάκρυ·

σμῶδιξδ’αἱματόεσσα μεταφρένουἐξυπανέστη

σκήπτρουὕπο χρυσέου· ὃδ’ἄρ’ἕζετο τάρβησέν τε,

ἀλγήσας δ’ἀχρεῖον ἰδὼνἀπομόρξατο δάκρυ.

Οἳδὲκαὶἀχνύμενοί περἐπ’αὐτῷ ἡδὺγέλασσαν·

ὧδεδέτιςεἴπεσκενἰδὼν ἐςπλησίον ἄλλον·

ὢπόποιἦ δὴμυρί’Ὀδυσσεὺςἐσθλὰ ἔοργε

βουλάςτ’ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τεκορύσσων·

νῦνδὲτόδε μέγ’ἄριστονἐνἈργείοισινἔρεξεν,

ὃςτὸνλωβητῆρα ἐπεσβόλονἔσχ’ἀγοράων.

Οὔθήνμινπάλιναὖτιςἀνήσει θυμὸςἀγήνωρ

νεικείειν βασιλῆας ὀνειδείοις ἐπέεσσιν.

Ὣςφάσανἣ πληθύς·ἀνὰ δ’ὃπτολίπορθοςὈδυσσεὺς

ἔστησκῆπτρονἔχων·παρὰδὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη

εἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸνἀνώγει,

ὡςἅμα θ’οἳπρῶτοίτεκαὶὕστατοιυἷες Ἀχαιῶν

μῦθονἀκούσειαν καὶἐπιφρασσαίατο βουλήν·

ὅσφινἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶμετέειπεν·

Ἀτρεΐδη νῦνδήσεἄναξ ἐθέλουσινἈχαιοὶ

πᾶσινἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν,

οὐδέτοιἐκτελέουσινὑπόσχεσινἥνπερὑπέσταν

ἐνθάδ’ἔτι στείχοντεςἀπ’Ἄργεος ἱπποβότοιο

Ἴλιον ἐκπέρσαντ’εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

Ὥςτεγὰρἢπαῖδεςνεαροὶ χῆραίτεγυναῖκες

ἀλλήλοισινὀδύρονται οἶκονδὲνέεσθαι.

Ἦμὴνκαὶπόνοςἐστὶνἀνιηθέντα νέεσθαι·

καὶγάρτίςθ’ἕναμῆνα μένωνἀπὸ ἧςἀλόχοιο

ἀσχαλάᾳ σὺννηῒ πολυζύγῳ,ὅνπερἄελλαι

χειμέριαι εἰλέωσινὀρινομένη τεθάλασσα·

ἡμῖνδ’εἴνατόςἐστι περιτροπέων ἐνιαυτὸς

ἐνθάδε μιμνόντεσσι·τὼοὐνεμεσίζομ’Ἀχαιοὺς

ἀσχαλάαν παρὰνηυσὶκορωνίσιν·ἀλλὰ καὶἔμπης

αἰσχρόντοιδηρόν τεμένεινκενεόν τενέεσθαι.

Τλῆτεφίλοι,καὶμείνατ’ἐπὶ χρόνονὄφρα δαῶμεν

ἢἐτεὸν Κάλχαςμαντεύεταιἦε καὶοὐκί.

Εὖγὰρδὴτόδεἴδμενἐνὶ φρεσίν,ἐστὲ δὲπάντες

μάρτυροι,οὓςμὴκῆρεςἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·

χθιζάτεκαὶπρωΐζ’ὅτ’ἐςΑὐλίδα νῆεςἈχαιῶν

ἠγερέθοντο κακὰΠριάμῳ καὶΤρωσὶφέρουσαι,

ἡμεῖςδ’ἀμφὶπερὶ κρήνηνἱεροὺςκατὰβωμοὺς

ἕρδομενἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας

καλῇὑπὸ πλατανίστῳ ὅθενῥέενἀγλαὸν ὕδωρ·

ἔνθ’ἐφάνη μέγασῆμα·δράκωνἐπὶ νῶταδαφοινὸς

σμερδαλέος, τόνῥ’αὐτὸςὈλύμπιος ἧκεφόως δέ,

βωμοῦὑπαΐξας πρόςῥαπλατάνιστονὄρουσεν.

Ἔνθαδ’ἔσανστρουθοῖο νεοσσοί,νήπια τέκνα,

ὄζῳἐπ’ἀκροτάτῳ πετάλοιςὑποπεπτηῶτες

ὀκτώ,ἀτὰρ μήτηρἐνάτη ἦνἣτέκετέκνα·

ἔνθ’ὅγετοὺςἐλεεινὰ κατήσθιε τετριγῶτας·

μήτηρδ’ἀμφεποτᾶτο ὀδυρομένη φίλατέκνα·

τὴνδ’ἐλελιξάμενος πτέρυγος λάβενἀμφιαχυῖαν.

Αὐτὰρἐπεὶ κατὰτέκναφάγε στρουθοῖο καὶαὐτήν,

τὸνμὲνἀρίζηλον θῆκενθεὸςὅςπερἔφηνε·

λᾶανγάρμινἔθηκε Κρόνουπάϊςἀγκυλομήτεω·

ἡμεῖςδ’ἑσταότες θαυμάζομενοἷον ἐτύχθη.

Ὡςοὖνδεινὰπέλωρα θεῶνεἰσῆλθ’ἑκατόμβας,

Κάλχαςδ’αὐτίκ’ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·

τίπτ’ἄνεῳ ἐγένεσθε κάρηκομόωντεςἈχαιοί;

ἡμῖνμὲντόδ’ἔφηνε τέραςμέγαμητίετα Ζεὺς

ὄψιμονὀψιτέλεστον,ὅου κλέοςοὔποτ’ὀλεῖται.

Ὡςοὗτος κατὰτέκναφάγε στρουθοῖο καὶαὐτὴν

ὀκτώ,ἀτὰρ μήτηρἐνάτη ἦνἣτέκετέκνα,

ὣςἡμεῖς τοσσαῦτ’ἔτεα πτολεμίξομεναὖθι,

τῷδεκάτῳ δὲπόλιναἱρήσομενεὐρυάγυιαν.

Κεῖνοςτὼςἀγόρευε· τὰδὴνῦνπάντατελεῖται.

Ἀλλ’ἄγε μίμνετε πάντεςἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

αὐτοῦεἰςὅκενἄστυ μέγαΠριάμοιο ἕλωμεν.

Ὣςἔφατ’,Ἀργεῖοι δὲμέγ’ἴαχον,ἀμφὶ δὲνῆες

σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπ’Ἀχαιῶν,

μῦθονἐπαινήσαντεςὈδυσσῆος θείοιο·

τοῖσιδὲκαὶμετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

ὦπόποιἦ δὴπαισὶνἐοικότεςἀγοράασθε

νηπιάχοιςοἷςοὔτιμέλειπολεμήϊα ἔργα.

Πῇδὴσυνθεσίαι τεκαὶὅρκια βήσεταιἥμιν;

ἐνπυρὶδὴ βουλαίτεγενοίατο μήδεά τ’ἀνδρῶν

σπονδαίτ’ἄκρητοι καὶδεξιαί,ᾗςἐπέπιθμεν·

αὔτωςγὰρἐπέεσσ’ἐριδαίνομεν,οὐδέ τιμῆχος

εὑρέμεναι δυνάμεσθα,πολὺνχρόνονἐνθάδ’ἐόντες.

Ἀτρεΐδη σὺδ’ἔθ’ὡςπρὶνἔχων ἀστεμφέα βουλὴν

ἄρχευ’Ἀργείοισι κατὰκρατερὰς ὑσμίνας,

τούσδεδ’ἔα φθινύθεινἕνα καὶδύο,τοίκενἈχαιῶν

νόσφινβουλεύωσ’·ἄνυσις δ’οὐκἔσσεταιαὐτῶν·

πρὶνἌργος δ’ἰέναι πρὶνκαὶΔιὸςαἰγιόχοιο

γνώμεναιεἴτε ψεῦδοςὑπόσχεσιςεἴτεκαὶοὐκί.

Φημὶγὰροὖνκατανεῦσαιὑπερμενέα Κρονίωνα

ἤματι τῷὅτε νηυσὶνἐνὠκυπόροισινἔβαινον

Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνονκαὶκῆρα φέροντες

ἀστράπτων ἐπιδέξι’ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

Τὼμήτιςπρὶνἐπειγέσθω οἶκονδὲνέεσθαι

πρίντιναπὰρΤρώων ἀλόχῳ κατακοιμηθῆναι,

τίσασθαι δ’Ἑλένης ὁρμήματά τεστοναχάς τε.

Εἰδέτιςἐκπάγλως ἐθέλει οἶκονδὲνέεσθαι

ἁπτέσθω ἧςνηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης,

ὄφραπρόσθ’ἄλλων θάνατον καὶπότμονἐπίσπῃ.

Ἀλλὰἄναξ αὐτόςτ’εὖμήδεο πείθεό τ’ἄλλῳ·

οὔτοιἀπόβλητον ἔποςἔσσεταιὅττί κενεἴπω·

κρῖν’ἄνδραςκατὰφῦλα κατὰφρήτραςἈγάμεμνον,

ὡςφρήτρηφρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλαδὲφύλοις.

Εἰδέκενὣςἕρξῃς καίτοιπείθωνταιἈχαιοί,

γνώσῃἔπειθ’ὅςθ’ἡγεμόνων κακὸςὅςτένυλαῶν

ἠδ’ὅςκ’ἐσθλὸςἔῃσι· κατὰσφέαςγὰρμαχέονται.

Γνώσεαιδ’εἰκαὶθεσπεσίῃ πόλινοὐκἀλαπάξεις,

ἦἀνδρῶνκακότητι καὶἀφραδίῃ πολέμοιο.

Τὸνδ’ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείωνἈγαμέμνων·

ἦμὰναὖτ’ἀγορῇ νικᾷςγέρονυἷας Ἀχαιῶν.

ΑἲγὰρΖεῦτεπάτερκαὶἈθηναίη καὶἌπολλον

τοιοῦτοι δέκαμοισυμφράδμονεςεἶεν Ἀχαιῶν·

τώκετάχ’ἠμύσειε πόλιςΠριάμοιο ἄνακτος

χερσὶνὑφ’ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τεπερθομένη τε.

Ἀλλάμοιαἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺςἄλγε’ἔδωκεν,

ὅςμεμετ’ἀπρήκτουςἔριδας καὶνείκεα βάλλει.

Καὶγὰρἐγὼν Ἀχιλεύςτεμαχεσσάμεθ’εἵνεκα κούρης

ἀντιβίοις ἐπέεσσιν,ἐγὼ δ’ἦρχονχαλεπαίνων·

εἰδέποτ’ἔςγεμίαν βουλεύσομεν,οὐκέτ’ἔπειτα

Τρωσὶνἀνάβλησις κακοῦἔσσεταιοὐδ’ἠβαιόν.

Νῦνδ’ἔρχεσθ’ἐπὶ δεῖπνονἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

Εὖμέντιςδόρυθηξάσθω, εὖδ’ἀσπίδα θέσθω,

εὖδέτιςἵπποισιν δεῖπνονδότωὠκυπόδεσσιν,

εὖδέτιςἅρματοςἀμφὶςἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω,

ὥςκεπανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ’Ἄρηϊ.

Οὐγὰρπαυσωλή γεμετέσσεταιοὐδ’ἠβαιὸν

εἰμὴνὺξἐλθοῦσα διακρινέει μένοςἀνδρῶν.

Ἱδρώσει μέντευτελαμὼν ἀμφὶστήθεσφιν

ἀσπίδοςἀμφιβρότης,περὶδ’ἔγχεϊ χεῖρακαμεῖται·

ἱδρώσει δέτευἵπποςἐΰξοον ἅρματιταίνων.

Ὃνδέκ’ἐγὼνἀπάνευθε μάχηςἐθέλοντα νοήσω

μιμνάζειν παρὰνηυσὶκορωνίσιν,οὔοἱἔπειτα

ἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύναςἠδ’οἰωνούς.

Ὣςἔφατ’,Ἀργεῖοι δὲμέγ’ἴαχονὡςὅτε κῦμα

ἀκτῇἐφ’ὑψηλῇ, ὅτεκινήσῃ Νότοςἐλθών,

προβλῆτι σκοπέλῳ· τὸνδ’οὔποτεκύματα λείπει

παντοίων ἀνέμων,ὅτ’ἂνἔνθ’ἢἔνθα γένωνται.

Ἀνστάντες δ’ὀρέοντο κεδασθέντες κατὰνῆας,

κάπνισσάν τεκατὰ κλισίας, καὶδεῖπνονἕλοντο.

Ἄλλοςδ’ἄλλῳἔρεζε θεῶναἰειγενετάων

εὐχόμενος θάνατόν τεφυγεῖνκαὶμῶλονἌρηος.

Αὐτὰρὃβοῦνἱέρευσε ἄναξἀνδρῶνἈγαμέμνων

πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι,

κίκλησκεν δὲγέρονταςἀριστῆας Παναχαιῶν,

Νέστορα μὲνπρώτιστα καὶἸδομενῆα ἄνακτα,

αὐτὰρἔπειτ’Αἴαντε δύωκαὶ Τυδέος υἱόν,

ἕκτονδ’αὖτ’Ὀδυσῆα Διὶμῆτιν ἀτάλαντον.

Αὐτόματος δέοἱἦλθε βοὴνἀγαθὸς Μενέλαος·

ᾔδεε γὰρκατὰθυμὸνἀδελφεὸν ὡςἐπονεῖτο.

Βοῦνδὲπεριστήσαντο καὶοὐλοχύτας ἀνέλοντο·

τοῖσινδ’εὐχόμενος μετέφη κρείωνἈγαμέμνων·

Ζεῦκύδιστε μέγιστε κελαινεφὲςαἰθέρι ναίων

μὴπρὶνἐπ’ἠέλιον δῦναικαὶἐπὶ κνέφαςἐλθεῖν

πρίνμεκατὰ πρηνὲςβαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον

αἰθαλόεν, πρῆσαιδὲπυρὸςδηίοιο θύρετρα,

Ἑκτόρεον δὲχιτῶνα περὶστήθεσσι δαΐξαι

χαλκῷῥωγαλέον· πολέες δ’ἀμφ’αὐτὸνἑταῖροι

πρηνέες ἐνκονίῃσιν ὀδὰξλαζοίατο γαῖαν.

Ὣςἔφατ’,οὐδ’ἄρα πώοἱἐπεκραίαινε Κρονίων,

ἀλλ’ὅγεδέκτομὲνἱρά, πόνονδ’ἀμέγαρτονὄφελλεν.

Αὐτὰρἐπεί ῥ’εὔξαντο καὶοὐλοχύτας προβάλοντο,

αὐέρυσαν μὲνπρῶτακαὶἔσφαξαν καὶἔδειραν,

μηρούςτ’ἐξέταμον κατάτε κνίσῃἐκάλυψαν

δίπτυχα ποιήσαντες,ἐπ’αὐτῶν δ’ὠμοθέτησαν.

Καὶτὰμὲνἂρσχίζῃσιν ἀφύλλοισιν κατέκαιον,

σπλάγχναδ’ἄρ’ἀμπείραντεςὑπείρεχονἩφαίστοιο.

Αὐτὰρἐπεὶ κατὰμῆρε κάηκαὶ σπλάγχναπάσαντο,

μίστυλλόν τ’ἄρατἆλλακαὶἀμφ’ὀβελοῖσινἔπειραν,

ὤπτησάν τεπεριφραδέως, ἐρύσαντό τεπάντα.

Αὐτὰρἐπεὶ παύσαντο πόνουτετύκοντό τεδαῖτα

δαίνυντ’,οὐδέ τιθυμὸςἐδεύετο δαιτὸςἐΐσης.

Αὐτὰρἐπεὶ πόσιος καὶἐδητύος ἐξἔρονἕντο,

τοῖςἄρα μύθωνἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξἀνδρῶνἈγάμεμνον,

μηκέτι νῦνδήθ’αὖθι λεγώμεθα,μηδ’ἔτι δηρὸν

ἀμβαλλώμεθα ἔργονὃδὴ θεὸςἐγγυαλίζει.

Ἀλλ’ἄγε κήρυκες μὲνἈχαιῶν χαλκοχιτώνων

λαὸνκηρύσσοντεςἀγειρόντων κατὰνῆας,

ἡμεῖςδ’ἀθρόοι ὧδεκατὰ στρατὸνεὐρὺνἈχαιῶν

ἴομενὄφρα κεθᾶσσονἐγείρομενὀξὺν Ἄρηα.

Ὣςἔφατ’,οὐδ’ἀπίθησεν ἄναξἀνδρῶνἈγαμέμνων.

Αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε

κηρύσσεινπόλεμον δὲκάρη κομόωνταςἈχαιούς·

οἳμὲνἐκήρυσσον,τοὶδ’ἠγείροντο μάλ’ὦκα.

Οἳδ’ἀμφ’Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆες

θῦνονκρίνοντες,μετὰδὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη

αἰγίδ’ἔχουσ’ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε,

τῆςἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται,

πάντεςἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲἕκαστος·

σὺντῇπαιφάσσουσα διέσσυτο λαὸνἈχαιῶν

ὀτρύνουσ’ἰέναι·ἐνδὲ σθένοςὦρσενἑκάστῳ

καρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν ἠδὲμάχεσθαι.

Τοῖσιδ’ἄφαρπόλεμος γλυκίων γένετ’ἠὲ νέεσθαι

ἐννηυσὶ γλαφυρῇσι φίληνἐς πατρίδα γαῖαν.

Ἠΰτε πῦρἀΐδηλον ἐπιφλέγειἄσπετονὕλην

οὔρεος ἐνκορυφῇς,ἕκαθεν δέτεφαίνεταιαὐγή,

ὣςτῶνἐρχομένων ἀπὸχαλκοῦθεσπεσίοιο

αἴγληπαμφανόωσα δι’αἰθέροςοὐρανὸνἷκε.

Τῶνδ’ὥςτ’ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰ

χηνῶνἢ γεράνων ἢκύκνωνδουλιχοδείρων

Ἀσίω ἐνλειμῶνι Καϋστρίου ἀμφὶῥέεθρα

ἔνθακαὶἔνθα ποτῶνταιἀγαλλόμενα πτερύγεσσι

κλαγγηδὸν προκαθιζόντων,σμαραγεῖ δέτελειμών,

ὣςτῶνἔθνεα πολλὰνεῶν ἄποκαὶκλισιάων

ἐςπεδίον προχέοντο Σκαμάνδριον·αὐτὰρὑπὸ χθὼν

σμερδαλέον κονάβιζε ποδῶναὐτῶν τεκαὶἵππων.

Ἔστανδ’ἐνλειμῶνι Σκαμανδρίῳ ἀνθεμόεντι

μυρίοι,ὅσσά τεφύλλακαὶἄνθεα γίγνεταιὥρῃ.

Ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ

αἵτεκατὰ σταθμὸνποιμνήϊον ἠλάσκουσιν

ὥρῃἐνεἰαρινῇ ὅτετε γλάγοςἄγγεα δεύει,

τόσσοιἐπὶ Τρώεσσι κάρηκομόωντεςἈχαιοὶ

ἐνπεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

Τοὺςδ’ὥςτ’αἰπόλια πλατέ’αἰγῶν αἰπόλοιἄνδρες

ῥεῖαδιακρίνωσιν ἐπείκενομῷ μιγέωσιν,

ὣςτοὺςἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθακαὶἔνθα

ὑσμίνην δ’ἰέναι,μετὰδὲ κρείωνἈγαμέμνων

ὄμματα καὶκεφαλὴν ἴκελος Διὶτερπικεραύνῳ,

Ἄρεϊ δὲζώνην,στέρνονδὲΠοσειδάωνι.

Ἠΰτε βοῦςἀγέληφι μέγ’ἔξοχοςἔπλετο πάντων

ταῦρος·ὃγάρτεβόεσσι μεταπρέπειἀγρομένῃσι·

τοῖονἄρ’Ἀτρεΐδην θῆκεΖεὺςἤματι κείνῳ

ἐκπρεπέ’ἐνπολλοῖσι καὶἔξοχονἡρώεσσιν.

Ἔσπετε νῦνμοιΜοῦσαιὈλύμπια δώματ’ἔχουσαι·

ὑμεῖςγὰρθεαίἐστε πάρεστέ τεἴστέ τεπάντα,

ἡμεῖςδὲκλέοςοἶον ἀκούομενοὐδέ τιἴδμεν·

οἵτινεςἡγεμόνες Δαναῶν καὶκοίρανοιἦσαν·

πληθὺνδ’οὐκἂνἐγὼ μυθήσομαιοὐδ’ὀνομήνω,

οὐδ’εἴμοιδέκαμὲνγλῶσσαι,δέκαδὲ στόματ’εἶεν,

φωνὴδ’ἄρρηκτος,χάλκεονδέμοιἦτορ ἐνείη,

εἰμὴὈλυμπιάδες ΜοῦσαιΔιὸςαἰγιόχοιο

θυγατέρες μνησαίαθ’ὅσοι ὑπὸἼλιον ἦλθον·

ἀρχοὺςαὖνηῶν ἐρέω νῆάςτεπροπάσας.

Βοιωτῶν μὲνΠηνέλεως καὶΛήϊτοςἦρχον

Ἀρκεσίλαός τεΠροθοήνωρ τεΚλονίος τε,

οἵθ’Ὑρίην ἐνέμοντο καὶΑὐλίδα πετρήεσσαν

Σχοῖνόντε Σκῶλόντεπολύκνημόν τ’Ἐτεωνόν,

Θέσπειαν Γραῖάντεκαὶεὐρύχορον Μυκαλησσόν,

οἵτ’ἀμφ’Ἅρμ’ἐνέμοντο καὶΕἰλέσιον καὶἘρυθράς,

οἵτ’Ἐλεῶν’ εἶχονἠδ’Ὕλην καὶΠετεῶνα,

Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ’ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,

ΚώπαςΕὔτρησίν τεπολυτρήρωνά τεΘίσβην,

οἵτεΚορώνειαν καὶποιήενθ’ Ἁλίαρτον,

οἵτεΠλάταιαν ἔχονἠδ’οἳΓλισᾶντ’ἐνέμοντο,

οἵθ’Ὑποθήβας εἶχονἐϋκτίμενον πτολίεθρον,

Ὀγχηστόν θ’ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος,

οἵτεπολυστάφυλον Ἄρνηνἔχον,οἵτεΜίδειαν

Νῖσάντε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ’ἐσχατόωσαν·

τῶνμὲνπεντήκοντα νέεςκίον,ἐνδὲἑκάστῃ

κοῦροιΒοιωτῶν ἑκατὸν καὶεἴκοσι βαῖνον.

Οἳδ’Ἀσπληδόνα ναῖονἰδ’Ὀρχομενὸν Μινύειον,

τῶνἦρχ’Ἀσκάλαφος καὶἸάλμενοςυἷες Ἄρηος

οὓςτέκενἈστυόχη δόμῳἌκτοροςἈζεΐδαο,

παρθένοςαἰδοίη ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα

Ἄρηϊ κρατερῷ· ὃδέοἱπαρελέξατο λάθρῃ·

τοῖςδὲτριήκοντα γλαφυραὶ νέεςἐστιχόωντο.

ΑὐτὰρΦωκήων Σχεδίος καὶἘπίστροφοςἦρχον

υἷεςἸφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο,

οἳΚυπάρισσονἔχον Πυθῶνά τεπετρήεσσαν

Κρῖσάντε ζαθέην καὶΔαυλίδα καὶΠανοπῆα,

οἵτ’Ἀνεμώρειαν καὶὙάμπολινἀμφενέμοντο,

οἵτ’ἄραπὰρποταμὸν Κηφισὸν δῖονἔναιον,

οἵτεΛίλαιαν ἔχονπηγῇς ἔπιΚηφισοῖο·

τοῖςδ’ἅματεσσαράκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

Οἳ μὲν Φωκήων στίχας ἵστασαν ἀμφιέποντες,

Βοιωτῶν δ’ἔμπληνἐπ’ἀριστερὰ θωρήσσοντο.

Λοκρῶνδ’ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺςΑἴας

μείων,οὔτιτόσοςγεὅσος Τελαμώνιος Αἴας

ἀλλὰπολὺ μείων·ὀλίγος μὲνἔην λινοθώρηξ,

ἐγχείῃ δ’ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶἈχαιούς·

οἳΚῦνόν τ’ἐνέμοντ’Ὀπόεντά τεΚαλλίαρόν τε

Βῆσσάντε ΣκάρφηντεκαὶΑὐγειὰς ἐρατεινὰς

Τάρφηντε Θρόνιον τεΒοαγρίου ἀμφὶῥέεθρα·

τῷδ’ἅματεσσαράκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο

Λοκρῶν,οἳναίουσι πέρηνἱερῆς Εὐβοίης.

Οἳδ’Εὔβοιαν ἔχονμένεα πνείοντεςἌβαντες

Χαλκίδα τ’Εἰρέτριάν τεπολυστάφυλόν θ’Ἱστίαιαν

Κήρινθόν τ’ἔφαλον Δίουτ’αἰπὺπτολίεθρον,

οἵτεΚάρυστονἔχον ἠδ’οἳΣτύραναιετάασκον,

τῶναὖθ’ἡγεμόνευ’Ἐλεφήνωρ ὄζοςἌρηος

Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸςἈβάντων.

Τῷδ’ἅμ’Ἄβαντεςἕποντο θοοὶὄπιθεν κομόωντες

αἰχμηταὶ μεμαῶτες ὀρεκτῇσιν μελίῃσι

θώρηκας ῥήξεινδηίων ἀμφὶστήθεσσι·

τῷδ’ἅματεσσαράκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

Οἳδ’ἄρ’Ἀθήνας εἶχονἐϋκτίμενον πτολίεθρον

δῆμονἘρεχθῆος μεγαλήτορος,ὅνποτ’Ἀθήνη

θρέψεΔιὸς θυγάτηρ,τέκεδὲ ζείδωρος ἄρουρα,

κὰδδ’ἐνἈθήνῃς εἷσενἑῷ ἐνπίονι νηῷ·

ἔνθαδέμινταύροισι καὶἀρνειοῖς ἱλάονται

κοῦροιἈθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν·

τῶναὖθ’ἡγεμόνευ’υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς.

Τῷδ’οὔπώτιςὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετ’ἀνὴρ

κοσμῆσαι ἵππουςτεκαὶἀνέραςἀσπιδιώτας·

Νέστωροἶος ἔριζεν·ὃγὰρπρογενέστεροςἦεν·

τῷδ’ἅμαπεντήκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

Αἴαςδ’ἐκΣαλαμῖνος ἄγενδυοκαίδεκα νῆας,

στῆσεδ’ἄγωνἵν’Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες.

Οἳδ’Ἄργόςτ’εἶχονΤίρυνθά τετειχιόεσσαν

Ἑρμιόνην Ἀσίνην τε,βαθὺνκατὰκόλπονἐχούσας,

Τροιζῆν’Ἠϊόνας τεκαὶἀμπελόεντ’Ἐπίδαυρον,

οἵτ’ἔχονΑἴγιναν Μάσητά τεκοῦροιἈχαιῶν,

τῶναὖθ’ἡγεμόνευε βοὴνἀγαθὸς Διομήδης

καὶΣθένελος,Καπανῆος ἀγακλειτοῦ φίλοςυἱός·

τοῖσιδ’ἅμ’Εὐρύαλος τρίτατος κίενἰσόθεος φὼς

Μηκιστέοςυἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος·

συμπάντων δ’ἡγεῖτο βοὴνἀγαθὸς Διομήδης·

τοῖσιδ’ἅμ’ὀγδώκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

ΟἳδὲΜυκήνας εἶχονἐϋκτίμενον πτολίεθρον

ἀφνειόν τεΚόρινθονἐϋκτιμένας τεΚλεωνάς,

Ὀρνειάς τ’ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ’ἐρατεινὴν

καὶΣικυῶν’,ὅθ’ἄρ’ Ἄδρηστος πρῶτ’ ἐμβασίλευεν,

οἵθ’Ὑπερησίην τεκαὶαἰπεινὴν Γονόεσσαν

Πελλήνην τ’εἶχονἠδ’Αἴγιον ἀμφενέμοντο

Αἰγιαλόν τ’ἀνὰπάντακαὶἀμφ’Ἑλίκην εὐρεῖαν,

τῶνἑκατὸν νηῶνἦρχε κρείωνἈγαμέμνων

Ἀτρεΐδης·ἅμα τῷγεπολὺ πλεῖστοικαὶἄριστοι

λαοὶἕποντ’·ἐνδ’αὐτὸςἐδύσετο νώροπα χαλκὸν

κυδιόων, πᾶσινδὲμετέπρεπενἡρώεσσιν

οὕνεκ’ἄριστοςἔην πολὺδὲ πλείστουςἄγε λαούς.

Οἳδ’εἶχονκοίληνΛακεδαίμονα κητώεσσαν,

Φᾶρίντε Σπάρτηντεπολυτρήρωνά τεΜέσσην,

Βρυσειάς τ’ἐνέμοντο καὶΑὐγειὰς ἐρατεινάς,

οἵτ’ἄρ’Ἀμύκλας εἶχονἝλος τ’ἔφαλον πτολίεθρον,

οἵτεΛάαν εἶχονἠδ’Οἴτυλονἀμφενέμοντο,

τῶνοἱἀδελφεὸς ἦρχεβοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος

ἑξήκοντα νεῶν·ἀπάτερθε δὲθωρήσσοντο·

ἐνδ’αὐτὸςκίενᾗσι προθυμίῃσι πεποιθὼς

ὀτρύνων πόλεμον δέ·μάλιστα δὲἵετο θυμῷ

τίσασθαι Ἑλένης ὁρμήματά τεστοναχάς τε.

ΟἳδὲΠύλοντ’ἐνέμοντο καὶἈρήνην ἐρατεινὴν

καὶΘρύονἈλφειοῖο πόρονκαὶἐΰκτιτονΑἰπὺ

καὶΚυπαρισσήεντα καὶἈμφιγένειαν ἔναιον

καὶΠτελεὸν καὶἝλος καὶΔώριον,ἔνθά τεΜοῦσαι

ἀντόμεναι Θάμυριν τὸνΘρήϊκα παῦσανἀοιδῆς

Οἰχαλίηθεν ἰόντα παρ’ΕὐρύτουΟἰχαλιῆος·

στεῦτογὰρεὐχόμενος νικησέμενεἴπερἂναὐταὶ

Μοῦσαιἀείδοιεν κοῦραιΔιὸςαἰγιόχοιο·

αἳδὲχολωσάμεναι πηρὸνθέσαν,αὐτὰρἀοιδὴν

θεσπεσίην ἀφέλοντο καὶἐκλέλαθον κιθαριστύν·

τῶναὖθ’ἡγεμόνευε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

τῷδ’ἐνενήκοντα γλαφυραὶ νέεςἐστιχόωντο.

Οἳδ’ἔχονἈρκαδίην ὑπὸΚυλλήνης ὄροςαἰπὺ

Αἰπύτιον παρὰτύμβονἵν’ἀνέρεςἀγχιμαχηταί,

οἳΦενεόν τ’ἐνέμοντο καὶὈρχομενὸν πολύμηλον

’Ρίπηντε Στρατίην τεκαὶἠνεμόεσσανἘνίσπην

καὶΤεγέην εἶχονκαὶΜαντινέην ἐρατεινὴν

Στύμφηλόν τ’εἶχονκαὶΠαρρασίην ἐνέμοντο,

τῶνἦρχ’Ἀγκαίοιο πάϊςκρείωνἈγαπήνωρ

ἑξήκοντα νεῶν·πολέες δ’ἐννηῒ ἑκάστῃ

Ἀρκάδεςἄνδρεςἔβαινονἐπιστάμενοι πολεμίζειν.

Αὐτὸςγάρσφινδῶκενἄναξ ἀνδρῶνἈγαμέμνων

νῆαςἐϋσσέλμουςπεράαν ἐπὶοἴνοπα πόντον

Ἀτρεΐδης,ἐπεὶοὔσφιθαλάσσια ἔργαμεμήλει.

Οἳδ’ἄραΒουπράσιόν τεκαὶἬλιδα δῖανἔναιον

ὅσσονἐφ’Ὑρμίνη καὶΜύρσινοςἐσχατόωσα

πέτρητ’Ὠλενίη καὶἈλήσιον ἐντὸςἐέργει,

τῶναὖτέσσαρεςἀρχοὶἔσαν,δέκαδ’ἀνδρὶἑκάστῳ

νῆεςἕποντο θοαί,πολέες δ’ἔμβαινονἘπειοί.

Τῶνμὲνἄρ’Ἀμφίμαχος καὶΘάλπιος ἡγησάσθην

υἷεςὃμὲνΚτεάτου,ὃδ’ἄρ’Εὐρύτου,Ἀκτορίωνε·

τῶνδ’Ἀμαρυγκεΐδης ἦρχεκρατερὸς Διώρης·

τῶνδὲτετάρτων ἦρχεΠολύξεινος θεοειδὴς

υἱὸςἈγασθένεος Αὐγηϊάδαο ἄνακτος.

Οἳδ’ἐκΔουλιχίοιο Ἐχινάων θ’ἱεράων

νήσων,αἳναίουσι πέρηνἁλὸςἬλιδοςἄντα,

τῶναὖθ’ἡγεμόνευε ΜέγηςἀτάλαντοςἌρηϊ

Φυλεΐδης,ὃντίκτεΔιῒ φίλοςἱππότα Φυλεύς,

ὅςποτεΔουλίχιον δ’ἀπενάσσατο πατρὶχολωθείς·

τῷδ’ἅματεσσαράκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

ΑὐτὰρὈδυσσεὺςἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους,

οἵῥ’Ἰθάκην εἶχονκαὶΝήριτονεἰνοσίφυλλον

καὶΚροκύλει’ἐνέμοντο καὶΑἰγίλιπα τρηχεῖαν,

οἵτεΖάκυνθονἔχον ἠδ’οἳΣάμονἀμφενέμοντο,

οἵτ’ἤπειρονἔχον ἠδ’ἀντιπέραι’ἐνέμοντο·

τῶνμὲνὈδυσσεὺςἦρχε Διὶμῆτιν ἀτάλαντος·

τῷδ’ἅμανῆες ἕποντο δυώδεκα μιλτοπάρῃοι.

Αἰτωλῶν δ’ἡγεῖτο ΘόαςἈνδραίμονοςυἱός,

οἳΠλευρῶν’ἐνέμοντο καὶὬλενονἠδὲ Πυλήνην

Χαλκίδα τ’ἀγχίαλον Καλυδῶνά τεπετρήεσσαν·

οὐγὰρἔτ’Οἰνῆος μεγαλήτοροςυἱέες ἦσαν,

οὐδ’ἄρ’ἔτ’αὐτὸςἔην, θάνεδὲ ξανθὸςΜελέαγρος·

τῷδ’ἐπὶπάντ’ἐτέταλτο ἀνασσέμενΑἰτωλοῖσι·

τῷδ’ἅματεσσαράκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

Κρητῶνδ’Ἰδομενεὺςδουρὶ κλυτὸςἡγεμόνευεν,

οἳΚνωσόντ’εἶχονΓόρτυνά τετειχιόεσσαν,

ΛύκτονΜίλητόν τεκαὶἀργινόεντα Λύκαστον

Φαιστόντε ’Ρύτιόν τε,πόλειςεὖναιετοώσας,

ἄλλοιθ’οἳΚρήτηνἑκατόμπολινἀμφενέμοντο.

Τῶνμὲνἄρ’Ἰδομενεὺςδουρὶ κλυτὸςἡγεμόνευε

Μηριόνης τ’ἀτάλαντοςἘνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ·

τοῖσιδ’ἅμ’ὀγδώκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

Τληπόλεμος δ’Ἡρακλεΐδης ἠΰςτεμέγαςτε

ἐκ’Ρόδουἐννέα νῆαςἄγεν ’Ροδίων ἀγερώχων,

οἳ’Ρόδονἀμφενέμοντο διὰτρίχακοσμηθέντες

ΛίνδονἸηλυσόν τεκαὶἀργινόεντα Κάμειρον.

ΤῶνμὲνΤληπόλεμος δουρὶκλυτὸςἡγεμόνευεν,

ὃντέκενἈστυόχεια βίῃἩρακληείῃ,

τὴνἄγετ’ἐξἘφύρης ποταμοῦ ἄποΣελλήεντος

πέρσαςἄστεα πολλὰδιοτρεφέων αἰζηῶν.

Τληπόλεμος δ’ἐπεὶοὖντράφ’ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ,

αὐτίκα πατρὸςἑοῖο φίλονμήτρωα κατέκτα

ἤδηγηράσκοντα Λικύμνιον ὄζονἌρηος·

αἶψαδὲνῆας ἔπηξε, πολὺνδ’ὅγελαὸν ἀγείρας

βῆφεύγωνἐπὶ πόντον·ἀπείλησαν γάροἱἄλλοι

υἱέες υἱωνοί τεβίης Ἡρακληείης.

Αὐτὰρὅγ’ἐς’Ρόδονἷξεν ἀλώμενοςἄλγεα πάσχων·

τριχθὰδὲᾤκηθεν καταφυλαδόν,ἠδὲ φίληθεν

ἐκΔιός,ὅςτεθεοῖσι καὶἀνθρώποισινἀνάσσει,

καίσφινθεσπέσιον πλοῦτονκατέχευε Κρονίων.

ΝιρεὺςαὖΣύμηθεν ἄγετρεῖςνῆας ἐΐσας

ΝιρεὺςἈγλαΐης υἱὸςΧαρόποιό τ’ἄνακτος

Νιρεύς,ὃςκάλλιστοςἀνὴρ ὑπὸἼλιον ἦλθε

τῶνἄλλων Δαναῶν μετ’ἀμύμονα Πηλεΐωνα·

ἀλλ’ἀλαπαδνὸςἔην, παῦροςδέοἱεἵπετο λαός.

Οἳδ’ἄραΝίσυρόν τ’εἶχονΚράπαθόν τεΚάσοντε

καὶΚῶνΕὐρυπύλοιο πόλιννήσουςτεΚαλύδνας,

τῶναὖΦείδιππός τεκαὶἌντιφοςἡγησάσθην

Θεσσαλοῦυἷε δύωἩρακλεΐδαο ἄνακτος·

τοῖςδὲτριήκοντα γλαφυραὶ νέεςἐστιχόωντο.

Νῦναὖτοὺςὅσσοι τὸΠελασγικὸνἌργοςἔναιον,

οἵτ’Ἄλονοἵτ’Ἀλόπην οἵτεΤρηχῖνα νέμοντο,

οἵτ’εἶχονΦθίην ἠδ’Ἑλλάδα καλλιγύναικα,

Μυρμιδόνες δὲκαλεῦντοκαὶἝλληνες καὶἈχαιοί,

τῶναὖπεντήκοντα νεῶνἦν ἀρχὸςἈχιλλεύς.

Ἀλλ’οἵγ’οὐπολέμοιο δυσηχέος ἐμνώοντο·

οὐγὰρἔην ὅςτίςσφινἐπὶ στίχαςἡγήσαιτο·

κεῖτογὰρἐννήεσσι ποδάρκης δῖοςἈχιλλεὺς

κούρηςχωόμενος Βρισηΐδοςἠϋκόμοιο,

τὴνἐκΛυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰμογήσας

Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶτείχεα Θήβης,

κὰδδὲΜύνητ’ἔβαλεν καὶἘπίστροφονἐγχεσιμώρους,

υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

τῆςὅγεκεῖτ’ἀχέων, τάχαδ’ἀνστήσεσθαιἔμελλεν.

Οἳδ’εἶχονΦυλάκην καὶΠύρασονἀνθεμόεντα

Δήμητρος τέμενος,Ἴτωνά τεμητέρα μήλων,

ἀγχίαλόν τ’Ἀντρῶνα ἰδὲΠτελεὸν λεχεποίην,

τῶναὖΠρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευε

ζωὸςἐών· τότεδ’ἤδηἔχεν κάταγαῖα μέλαινα.

Τοῦδὲκαὶἀμφιδρυφὴς ἄλοχος Φυλάκῃ ἐλέλειπτο

καὶδόμοςἡμιτελής·τὸνδ’ἔκτανε Δάρδανοςἀνὴρ

νηὸςἀποθρῴσκοντα πολὺπρώτιστονἈχαιῶν.

Οὐδὲμὲνοὐδ’οἳἄναρχοιἔσαν,πόθεόν γεμὲνἀρχόν·

ἀλλάσφεαςκόσμησε Ποδάρκης ὄζοςἌρηος

Ἰφίκλου υἱὸςπολυμήλου Φυλακίδαο

αὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάου

ὁπλότερος γενεῇ· ὁδ’ἅμαπρότερος καὶἀρείων

ἥρωςΠρωτεσίλαος ἀρήϊος·οὐδέ τιλαοὶ

δεύονθ’ἡγεμόνος,πόθεόν γεμὲνἐσθλὸνἐόντα·

τῷδ’ἅματεσσαράκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

ΟἳδὲΦερὰςἐνέμοντο παραὶΒοιβηΐδα λίμνην

ΒοίβηνκαὶΓλαφύρας καὶἐϋκτιμένην Ἰαωλκόν,

τῶνἦρχ’Ἀδμήτοιο φίλοςπάϊςἕνδεκα νηῶν

Εὔμηλος, τὸνὑπ’Ἀδμήτῳ τέκεδῖα γυναικῶν

Ἄλκηστις Πελίαο θυγατρῶν εἶδοςἀρίστη.

Οἳδ’ἄραΜηθώνην καὶΘαυμακίην ἐνέμοντο

καὶΜελίβοιαν ἔχονκαὶὈλιζῶνα τρηχεῖαν,

τῶνδὲΦιλοκτήτης ἦρχεντόξων ἐῢεἰδὼς

ἑπτὰνεῶν·ἐρέται δ’ἐνἑκάστῃ πεντήκοντα

ἐμβέβασαν τόξωνεὖ εἰδότεςἶφι μάχεσθαι.

Ἀλλ’ὃμὲνἐννήσῳ κεῖτοκρατέρ’ἄλγεα πάσχων

Λήμνῳἐνἠγαθέῃ, ὅθιμινλίπονυἷες Ἀχαιῶν

ἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷὀλοόφρονοςὕδρου·

ἔνθ’ὅγεκεῖτ’ἀχέων· τάχαδὲ μνήσεσθαιἔμελλον

Ἀργεῖοι παρὰνηυσὶΦιλοκτήταο ἄνακτος.

Οὐδὲμὲνοὐδ’οἳἄναρχοιἔσαν,πόθεόν γεμὲνἀρχόν·

ἀλλὰΜέδωνκόσμησεν Ὀϊλῆος νόθοςυἱός,

τόνῥ’ἔτεκεν ’Ρήνηὑπ’Ὀϊλῆϊ πτολιπόρθῳ.

Οἳδ’εἶχονΤρίκκηνκαὶἸθώμην κλωμακόεσσαν,

οἵτ’ἔχονΟἰχαλίην πόλινΕὐρύτουΟἰχαλιῆος,

τῶναὖθ’ἡγείσθηνἈσκληπιοῦ δύοπαῖδε

ἰητῆρ’ ἀγαθὼ Ποδαλείριος ἠδὲΜαχάων·

τοῖςδὲτριήκοντα γλαφυραὶ νέεςἐστιχόωντο.

Οἳδ’ἔχονὈρμένιον, οἵτεκρήνηνὙπέρειαν,

οἵτ’ἔχονἈστέριον Τιτάνοιό τελευκὰκάρηνα,

τῶνἦρχ’Εὐρύπυλος Εὐαίμονοςἀγλαὸς υἱός·

τῷδ’ἅματεσσαράκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

Οἳδ’Ἄργισσανἔχον καὶΓυρτώνην ἐνέμοντο,

ὌρθηνἨλώνην τεπόλιντ’Ὀλοοσσόνα λευκήν,

τῶναὖθ’ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης

υἱὸςΠειριθόοιο τὸνἀθάνατος τέκετο Ζεύς·

τόνῥ’ὑπὸΠειριθόῳ τέκετο κλυτὸςἹπποδάμεια

ἤματι τῷὅτε Φῆραςἐτίσατο λαχνήεντας,

τοὺςδ’ἐκΠηλίου ὦσεκαὶΑἰθίκεσσι πέλασσεν·

οὐκοἶος, ἅματῷ γεΛεοντεὺςὄζος Ἄρηος

υἱὸςὑπερθύμοιο Κορώνου Καινεΐδαο·

τοῖςδ’ἅματεσσαράκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

Γουνεὺςδ’ἐκΚύφουἦγε δύωκαὶ εἴκοσι νῆας·

τῷδ’Ἐνιῆνες ἕποντο μενεπτόλεμοί τεΠεραιβοὶ

οἳπερὶΔωδώνην δυσχείμερονοἰκί’ἔθεντο,

οἵτ’ἀμφ’ἱμερτὸν Τιταρησσὸν ἔργανέμοντο

ὅςῥ’ἐςΠηνειὸν προΐει καλλίρροον ὕδωρ,

οὐδ’ὅγεΠηνειῷ συμμίσγεταιἀργυροδίνῃ,

ἀλλάτέμινκαθύπερθενἐπιρρέει ἠΰτ’ἔλαιον·

ὅρκουγὰρδεινοῦΣτυγὸςὕδατόςἐστινἀπορρώξ.

Μαγνήτων δ’ἦρχεΠρόθοος Τενθρηδόνοςυἱός,

οἳπερὶΠηνειὸν καὶΠήλιον εἰνοσίφυλλον

ναίεσκον·τῶνμὲνΠρόθοος θοὸςἡγεμόνευε,

τῷδ’ἅματεσσαράκοντα μέλαιναι νῆεςἕποντο.

Οὗτοιἄρ’ἡγεμόνες Δαναῶν καὶκοίρανοιἦσαν·

τίςτὰρτῶνὄχ’ἄριστοςἔην σύμοιἔννεπε Μοῦσα

αὐτῶνἠδ’ἵππων,οἳἅμ’Ἀτρεΐδῃσιν ἕποντο.

Ἵπποιμὲνμέγ’ἄρισταιἔσαν Φηρητιάδαο,

τὰςΕὔμηλος ἔλαυνε ποδώκεας ὄρνιθας ὣς

ὄτριχαςοἰέτεας σταφύληῥ ἐπὶνῶτονἐΐσας·

τὰςἐνΠηρείῃ θρέψ’ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

ἄμφωθηλείας, φόβονἌρηος φορεούσας.

Ἀνδρῶναὖ μέγ’ἄριστοςἔην Τελαμώνιος Αἴας

ὄφρ’Ἀχιλεὺςμήνιεν· ὃγὰρπολὺφέρτατοςἦεν,

ἵπποιθ’οἳφορέεσκονἀμύμονα Πηλεΐωνα.

Ἀλλ’ὃμὲνἐννήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι

κεῖτ’ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν

Ἀτρεΐδῃ· λαοὶδὲπαρὰ ῥηγμῖνι θαλάσσης

δίσκοισιν τέρποντο καὶαἰγανέῃσιν ἱέντες

τόξοισίν θ’·ἵπποιδὲπαρ’ἅρμασινοἷσινἕκαστος

λωτὸνἐρεπτόμενοι ἐλεόθρεπτόν τεσέλινον

ἕστασαν·ἅρματα δ’εὖ πεπυκασμένα κεῖτοἀνάκτων

ἐνκλισίῃς· οἳδ’ἀρχὸνἀρηΐφιλον ποθέοντες

φοίτωνἔνθα καὶἔνθα κατὰστρατὸνοὐδὲ μάχοντο.

Οἳδ’ἄρ’ἴσαν ὡςεἴτεπυρὶ χθὼνπᾶσα νέμοιτο·

γαῖαδ’ὑπεστενάχιζε Διὶὣς τερπικεραύνῳ

χωομένῳ ὅτετ’ἀμφὶΤυφωέϊ γαῖανἱμάσσῃ

εἰνἈρίμοις,ὅθι φασὶΤυφωέος ἔμμεναιεὐνάς·

ὣςἄρα τῶνὑπὸ ποσσὶμέγα στεναχίζετο γαῖα

ἐρχομένων·μάλαδ’ὦκαδιέπρησσον πεδίοιο.

Τρωσὶνδ’ἄγγελοςἦλθε ποδήνεμοςὠκέα Ἶρις

πὰρΔιὸςαἰγιόχοιο σὺνἀγγελίῃ ἀλεγεινῇ·

οἳδ’ἀγορὰς ἀγόρευον ἐπὶΠριάμοιο θύρῃσι

πάντεςὁμηγερέες ἠμὲννέοιἠδὲ γέροντες·

ἀγχοῦδ’ἱσταμένη προσέφη πόδαςὠκέα Ἶρις·

εἴσατο δὲφθογγὴνυἷϊ Πριάμοιο Πολίτῃ,

ὃςΤρώων σκοπὸςἷζε ποδωκείῃσι πεποιθὼς

τύμβῳἐπ’ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος,

δέγμενοςὁππότε ναῦφινἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·

τῷμινἐεισαμένη προσέφη πόδαςὠκέα Ἶρις·

ὦγέροναἰεί τοιμῦθοι φίλοιἄκριτοίεἰσιν,

ὥςποτ’ἐπ’εἰρήνης· πόλεμος δ’ἀλίαστοςὄρωρεν.

Ἤδημὲν μάλαπολλὰμάχαςεἰσήλυθονἀνδρῶν,

ἀλλ’οὔπω τοιόνδε τοσόνδέ τελαὸν ὄπωπα·

λίηνγὰρφύλλοισινἐοικότεςἢ ψαμάθοισιν

ἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτὶἄστυ.

Ἕκτορσοὶδὲμάλιστ’ἐπιτέλλομαι,ὧδε δὲῥέξαι·

πολλοὶγὰρκατὰἄστυ μέγαΠριάμου ἐπίκουροι,

ἄλληδ’ἄλλωνγλῶσσαπολυσπερέων ἀνθρώπων·

τοῖσινἕκαστοςἀνὴρ σημαινέτω οἷσίπερἄρχει,

τῶνδ’ἐξηγείσθω κοσμησάμενος πολιήτας.

Ὣςἔφαθ’,Ἕκτωρ δ’οὔτιθεᾶς ἔποςἠγνοίησεν,

αἶψαδ’ἔλυσ’ἀγορήν·ἐπὶ τεύχεα δ’ἐσσεύοντο·

πᾶσαιδ’ὠΐγνυντο πύλαι,ἐκδ’ἔσσυτο λαὸς

πεζοίθ’ἱππῆές τε·πολὺςδ’ὀρυμαγδὸςὀρώρει.

Ἔστιδέτιςπροπάροιθε πόληοςαἰπεῖα κολώνη

ἐνπεδίῳ ἀπάνευθε περίδρομοςἔνθα καὶἔνθα,

τὴνἤτοι ἄνδρεςΒατίειαν κικλήσκουσιν,

ἀθάνατοι δέτεσῆμα πολυσκάρθμοιο Μυρίνης·

ἔνθατότε Τρῶέςτεδιέκριθενἠδ’ἐπίκουροι.

Τρωσὶμὲνἡγεμόνευε μέγαςκορυθαίολοςἝκτωρ

Πριαμίδης·ἅμα τῷγεπολὺ πλεῖστοικαὶἄριστοι

λαοὶθωρήσσοντο μεμαότεςἐγχείῃσι.

Δαρδανίων αὖτ’ἦρχενἐῢς πάϊςἈγχίσαο

Αἰνείας, τὸνὑπ’Ἀγχίσῃ τέκεδῖ’Ἀφροδίτη

Ἴδηςἐν κνημοῖσι θεὰβροτῷεὐνηθεῖσα,

οὐκοἶος, ἅματῷ γεδύω Ἀντήνοροςυἷε

Ἀρχέλοχός τ’Ἀκάμας τεμάχηςεὖ εἰδότε πάσης.

ΟἳδὲΖέλειαν ἔναιον ὑπαὶπόδανείατονἼδης

ἀφνειοὶ πίνοντεςὕδωρ μέλανΑἰσήποιο

Τρῶες,τῶναὖτ’ἦρχε Λυκάονοςἀγλαὸς υἱὸς

Πάνδαρος,ᾧκαὶ τόξονἈπόλλων αὐτὸςἔδωκεν.

Οἳδ’Ἀδρήστειάν τ’εἶχονκαὶδῆμονἈπαισοῦ

καὶΠιτύειαν ἔχονκαὶΤηρείης ὄροςαἰπύ,

τῶνἦρχ’Ἄδρηστός τεκαὶἌμφιος λινοθώρηξ

υἷεδύω Μέροπος Περκωσίου,ὃςπερὶπάντων

ᾔδεε μαντοσύνας,οὐδὲ οὓςπαῖδαςἔασκε

στείχεινἐςπόλεμον φθισήνορα·τὼδέοἱοὔτι

πειθέσθην·κῆρες γὰρἄγον μέλανος θανάτοιο.

Οἳδ’ἄραΠερκώτην καὶΠράκτιον ἀμφενέμοντο

καὶΣηστὸνκαὶἌβυδον ἔχονκαὶδῖαν Ἀρίσβην,

τῶναὖθ’Ὑρτακίδης ἦρχ’Ἄσιος ὄρχαμοςἀνδρῶν,

Ἄσιος Ὑρτακίδης ὃνἈρίσβηθεν φέρονἵπποι

αἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄποΣελλήεντος.

Ἱππόθοος δ’ἄγεφῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρων

τῶνοἳΛάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον·

τῶνἦρχ’Ἱππόθοός τεΠύλαιός τ’ὄζοςἌρηος,

υἷεδύω Λήθοιο Πελασγοῦ Τευταμίδαο.

ΑὐτὰρΘρήϊκαςἦγ’Ἀκάμας καὶΠείροος ἥρως

ὅσσουςἙλλήσποντοςἀγάρροος ἐντὸςἐέργει

Εὔφημος δ’ἀρχὸςΚικόνων ἦναἰχμητάων

υἱὸςΤροιζήνοιο διοτρεφέος Κεάδαο.

ΑὐτὰρΠυραίχμηςἄγε Παίοναςἀγκυλοτόξους

τηλόθενἐξἈμυδῶνος ἀπ’Ἀξιοῦ εὐρὺῥέοντος,

Ἀξιοῦ οὗκάλλιστονὕδωρ ἐπικίδναταιαἶαν.

Παφλαγόνων δ’ἡγεῖτο Πυλαιμένεος λάσιον κῆρ

ἐξἘνετῶν,ὅθενἡμιόνων γένοςἀγροτεράων,

οἵῥαΚύτωρον ἔχονκαὶΣήσαμονἀμφενέμοντο

ἀμφίτεΠαρθένιον ποταμὸν κλυτὰδώματ’ἔναιον

Κρῶμνάντ’Αἰγιαλόν τεκαὶὑψηλοὺς Ἐρυθίνους.

ΑὐτὰρἉλιζώνων Ὀδίος καὶἘπίστροφοςἦρχον

τηλόθενἐξἈλύβης,ὅθενἀργύρουἐστὶ γενέθλη.

Μυσῶνδὲ Χρόμιςἦρχε καὶἜννομοςοἰωνιστής·

ἀλλ’οὐκοἰωνοῖσινἐρύσατο κῆραμέλαιναν,

ἀλλ’ἐδάμη ὑπὸχερσὶποδώκεος Αἰακίδαο

ἐνποταμῷ, ὅθιπερΤρῶας κεράϊζε καὶἄλλους.

Φόρκυςαὖ Φρύγαςἦγε καὶἈσκάνιος θεοειδὴς

τῆλ’ἐξἈσκανίης· μέμασαν δ’ὑσμῖνι μάχεσθαι.

ΜῄοσιναὖΜέσθληςτεκαὶἌντιφοςἡγησάσθην

υἷεΤαλαιμένεος τὼΓυγαίη τέκελίμνη,

οἳκαὶΜῄοναςἦγον ὑπὸΤμώλῳ γεγαῶτας.

Νάστηςαὖ Καρῶνἡγήσατο βαρβαροφώνων,

οἳΜίλητον ἔχονΦθιρῶντ’ὄροςἀκριτόφυλλον

Μαιάνδρουτεῥοὰς Μυκάλης τ’αἰπεινὰ κάρηνα·

τῶνμὲνἄρ’Ἀμφίμαχος καὶΝάστηςἡγησάσθην,

ΝάστηςἈμφίμαχός τεΝομίονοςἀγλαὰ τέκνα,

ὃςκαὶχρυσὸνἔχων πόλεμον δ’ἴενἠΰτε κούρη

νήπιος,οὐδέ τίοἱτόγ’ἐπήρκεσε λυγρὸνὄλεθρον,

ἀλλ’ἐδάμη ὑπὸχερσὶποδώκεος Αἰακίδαο

ἐνποταμῷ, χρυσὸνδ’Ἀχιλεὺςἐκόμισσε δαΐφρων.

Σαρπηδὼν δ’ἦρχενΛυκίων καὶΓλαῦκοςἀμύμων

τηλόθενἐκΛυκίης, Ξάνθουἄπο δινήεντος.